Mahallemin küçük ve dar sokakları...

Mahallemin küçük ve dar sokakları taşları yeni döşenmiş kaldırımlarında seke seke yürüyen sen , ne çok severdim yürüyüşünü hiç bir yaşıtın kızda görmediğim yada sana olan sevdamdan senin yürüyüşlerini başka kızlara yakıştıramadığım o yürüyüşünü çok severdim...Beklerdim sokağın sonunda bilirdim evden çıkıp mahallenin bakkalına gideceğin bir ekmek alıp döneceğin saatlerini...Bilirdim geri dönüşlerinde ürkek ürkek peşinden biri geliyormu korkularını...Arada bir arkana bakışlarını bilirdim ve her arkana bakışlarında sokağın sonundan yüzünü görmek nasip olurdu bana...Kafamda acabalar , Ben ; senin farkındamıydım...anlayabilmişmiydin sana olan sevmelerimi..Hani bir gün sonradan abin olduğunu duyduğum birine sarılmıştın evinizin köşesinde işte ben o zaman seni sokağın sonunda uzaktan uzağa sevmelerle meşguldum...Sarıldığının abin olduğunu bilmeden , öyle yıkım yemiştiki umutlarım ...seninde beni sevebileceğin ihtimalin ...sanki ...sanki öldüm be öldüm...ve yıllar geçti açılamadım...söyleyemedim sevdamı...sevgimi...aşkımı sana...şu cesaret denilen şerefsize yenik düştüm...Ve bir gün yukarı doğru pencerenize baktım...bir daha baktım...yanlış pencereyemi baktım diye dikkatlice baktığımda evinizin boş olduğunu gördüm...O anki yıkılışım umutsuzluğumu kalemlerin bile yazmayacağı bir berbat haldeydim...Hemen araştırmaya giriştim ve sizin mahallemizden taşındığınızı ama nereye taşındığınıza dair net bir bilgi alamadığım hayal kırıklığım...umutsuzluğum...yürek sızım...ya seni bir daha uzaktanda olsa göremiyecek oluşum...Nefret ettim böyle cesaretsiz oluşumdan...sana açılamayışımdan..ve kim bilir nerdesin ve yine aynı şehirmi yoksa daha uzakmı...